Na maandenlang het vertrouwen gewonnen te hebben van iemand in de kring rond GeenCommentaar, kregen we inzage in de onderstaande email, waarin Kornuit van Panzerfaust zeer recentelijk aangaf te willen solliciteren bij het salonblog GeenCommentaar. Deze bloedstollende ontdekking geeft een zeer exclusief inkijkje in de wereld der salonblogs:

----------
Van: "Kornuit" kornuit@panzerfaust.org
Aan: onderzoeksjournalist@geencommentaar.nl
Datum: 3 mrt 2008 13:02
Onderwerp: sollicitatie GeenCommentaar

Beste [naam door redactie verwijderd],

Naar aanleiding van onze recente discussie had ik zoiets van "ik trek mijn stoute schoenen aan en stap daarmee in een nieuw avontuur". Ik wil bij dezen dus ingaan op je aanbod om te solliciteren.

Eigenlijk probeerde ik al langer jullie aandacht te trekken door regelmatig bij jullie te reageren. Bij Sargasso werkte het ook: na lang volhouden kreeg ik een inlog van ze. Maar op jullie website werden mijn inspanningen vaak afgedaan als "getrol". Dat deed me pijn, omdat ik diep in mijn hart niets liever wilde dan door jullie erkend worden.

Kijk, waar het op neerkomt, is dat ik al langer toe was aan iets anders. Panzerfaust, waarvoor ik tot nu toe steeds stukkies typ, is namelijk niet alles goud wat er blinkt, als je begrijpt wat ik bedoel. Er zijn dingen die je er eigenlijk liever niet van wil weten, maar ik vertel het nog maar, omdat het aangeeft waar hem de kneep zit. De sfeer binnen Panzerfaust is niet al te best. Het lijkt altijd wel dolkomisch hoe we op elkaar reageren enzo, maar aan de basis staat slecht vertrouwen tussen de redactieleden, onder de facade van humor gaat veel venijn schuil. Vaak moeten ze mij ook hebben. Dan heb ik een leuke pots gemaakt, en ik heb daar erg mijn best op gedaan, want ik kan het allemaal niet uit mijn duim zuigen zoals anderen dat wel kunnen, maar dan moet ik altijd weer aanhoren dat het niet goed is, te lang, te kort, de zin loopt niet lekker, er zitten spelfouten in en meer van die soort flauwe dingen.

En dat moet ik dan aanhoren van een Apostolov, die arrogant rondparadeert met zijn kennis van architectuur en de filosofie erachter -if any-. Man, als hij zijn kin nog verder opheft raakt ie met zijn achterhoofd de grond. En dan meneer Molovich. Kan goed schrijven hoor, erg briljant, belezen man ook. Maar tegelijk intolerant tegen alles wat niet Hochkultur is. Ik wil het ook weleens over gewone dingen hebben en niet altijd over condition humaine. Ik bedoel, het is toch hartstikke tof dat Nikki laatst Idols gewonnen heeft? Paddy is een ander verhaal. Via hem ben ik bij Sargasso terechtgekomen. In het begin leek het nog leuk, die homo-erotische opmerkingen naar elkaar, maar het komt me nu te dichtbij, alsof 'ie het meent. Nu denk je vast: hij vergeet er een paar te noemen, maar dat is niet zo. De andere redactieleden bestaan niet echt. Er zijn er maar vier.

Ach ja, bij Sargasso zit ik ook niet echt op mijn plek. Je weet, ik begon daar loei enthousiast as altijd, maar dat was er snel vanaf Die jongens zijn veels te serieus als ik iets grappigs opschrijf en grappig als ik iets serieus wil bespreken. Het is allemaal van het niveautje 'pindakaas tegen het broeikaseffect'.

Dus daarom klop ik bij jullie aan. Ik heb weleens gezegd dat jullie alleen maar ANP-berichtjes overtikken. Dat is flauw natuurlijk. Maar hé, als jullie dat van mij verwachten, wil ik dat best doen, want het is een van mijn basisvaardigheden. Ik kan 20 woorden per minuut typen, dus een gemiddeld bericht kost me nog geen kwartier.

Laat je het me gauw weten?

Groetjez, Kornuit

ps 1: de layout is goed gelukt, ik voel me er nu al thuis. Is weer eens wat anders dan dat oubollige gordijn op de achtergrond.
ps 2: Ik heb alle banden met Wilma Nanninga verbroken, dus die komt niet mee.